• Zaktualizowano: 2024-04-28 • Autor: Małgorzata Rybarczyk
Od 3 lat jesteśmy rodziną zastępczą dla 6-letniej dziewczynki. Rodzice mają zakaz kontaktów i ograniczenie władzy rodzicielskiej. Dziecko jest mocno związane emocjonalnie z naszą rodziną oraz z siostrę (20 lat), z którą ma stały kontakt. U dziecka zdiagnozowano RAD i ma zaawansowaną chorobę sierocą. Jest pod specjalistyczną opieką. PCPR wymusza na nas adopcję lub oddanie dziecka do adopcji. Myśleliśmy o adopcji, ale gdy dziecko będzie nieco starsze, teraz jeszcze nie jesteśmy gotowi na ten krok. Nie zgadzamy się też na adopcję, gdyż dziecko reaguje regresem rozwojowym na jakiekolwiek zmiany. Uważamy, że dziecko kwalifikuję się na długotrwałą pieczę zastępczą. Chcielibyśmy zostać opiekunami prawnymi dziecka, bo chyba wtedy potrzebna byłaby również nasza zgoda na adopcję. Czy to dobre rozwiązanie? Dodam jeszcze, że posiadamy notarialne pełnomocnictwo od rodziców biologicznych dziecka, które dotyczy m.in. sposobu leczenia dziecka, decydowania o formie wypoczynku, sposobie kształcenia, wychowaniu w wierze katolickiej.
Rozumiem, iż martwi się Pani o losy córeczki, uważam jednak, iż nie ma powodów do obaw.
Ustawa o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej w art. 37 ust. 1 stanowi, iż objęcie dziecka jedną z form pieczy zastępczej następuje na okres nie dłuższy niż do osiągnięcia pełnoletności.
Ustawa nie stanowi natomiast, by po upływie jakiegokolwiek czasu (roku, 5 lat itp.) dziecko przebywające w pieczy zastępczej musiało być adoptowane przez tę lub inną rodzinę. Nikt, ani rodzice biologiczni, ani Powiatowe Centrum Pomocy Rodzinie, nie może przymusić Państwa do wyrażenia zgody na adopcję. Proszę pamiętać, iż na adopcję zgodę muszą wyrazić rodzice dziecka. Z tego, co Pani pisze, wynika, iż rodzice dziecka są zadowoleni z faktu, iż to Państwo sprawujecie opiekę nad ich dzieckiem, w związku z tym nie powinno być żadnych niespodzianek z ich strony, iż nagle zaskoczą Państwa, przedstawiając kandydatów na nowych rodziców. Jeżeli rodzice pozbawieni są władzy rodzicielskiej, a ustanowieni zostaną opiekunowie prawni dla dziecka, to oni wyrażają zgodę na adopcję.
Oczywiście mogą Państwo starać się o ustanowienie Was opiekunami prawnymi dla dziecka. Zgodnie z Kodeksem rodzinnym i opiekuńczym opiekę ustanawia się dla małoletniego w wypadkach przewidzianych w kodeksie, skoro tylko poweźmie wiadomość, że zachodzi prawny po temu powód (art. 145 K.r.io.). Minusem ustanowienia opiekunem prawnym jest fakt utraty przez Państwa wynagrodzenia za bycie rodziną zastępczą.
Oczywiście jako opiekunowie mogą Państwo złożyć wniosek o przyznanie wynagrodzenia za sprawowanie opieki nad dzieckiem. Sąd opiekuńczy przyzna opiekunowi za sprawowanie opieki na jego żądanie stosowne wynagrodzenie okresowe albo wynagrodzenie jednorazowe w dniu ustania opieki lub zwolnienia go od niej (art. 162 § 1 K.r.io.).
Jeżeli siostra dziecka chciałaby zostać opiekunem prawnym córki, to byłoby to ciekawe rozwiązanie. Jednak w takiej sytuacji stracą Państwo w dużej mierze wpływ na wychowanie dziecka, bowiem to jego opiekunka prawna będzie decydować o wszystkich istotnych kwestiach.
Uważam, że obecnie nie powinni Państwo podejmować żadnych nerwowych działań, bowiem nie ma zagrożenia, iż odbiorą Państwu córkę. A chęć znalezienia dziecku stałego domu jest rzeczą normalną i dobrze świadczącą o PCPR.
Zobacz również: Adopcja dziecka przez ojczyma
Przypadek Ewy i Marka
Ewa i Marek są rodziną zastępczą dla 10-letniego Karola od pięciu lat. Chłopiec ma ograniczone kontakty z biologiczną matką, która boryka się z problemami zdrowia psychicznego. Ewa i Marek rozważali adopcję, ale ostatecznie zdecydowali, że długotrwała piecza zastępcza jest dla nich lepszym rozwiązaniem, aby zachować pewien poziom elastyczności i możliwość dostosowania do zmieniającej się sytuacji Karola oraz jego matki, zachowując jednocześnie stabilność i ciągłość opieki, którą mu zapewniają.
Historia Ani i Tomka
Ania i Tomek zostali rodzicami zastępczymi dla rodzeństwa, Sary i Jakuba, którzy po przejściach w rodzinie biologicznej potrzebowali stabilnego i bezpiecznego domu. Po dwóch latach opieki, zdecydowali się na adopcję dzieci, aby zapewnić im trwały i niezmienialny status prawny oraz głębsze poczucie przynależności do nowej rodziny. Proces adopcyjny był dla nich naturalnym krokiem ku wzmocnieniu więzi rodzinnych i zapewnieniu dzieciom pewności co do ich przyszłości.
Sytuacja Izy i Piotra
Iza i Piotr przez dwa lata byli rodzicami zastępczymi dla Mai, dziewczynki z trudnościami adaptacyjnymi i emocjonalnymi wynikającymi z wcześniejszych doświadczeń. Chociaż myśleli o adopcji, zdecydowali ostatecznie, że długotrwała piecza zastępcza lepiej odpowiada na potrzeby Mai, pozwalając na zachowanie kontaktów z biologiczną rodziną, co było dla niej ważne. Dzięki temu podejściu, Maja czuje się bezpieczna, ale nadal ma możliwość utrzymywania więzi z biologicznymi rodzicami, które stopniowo mogą być odbudowywane.
1. Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy - Dz.U. 1964 nr 9 poz. 59
Jakie są skutki prawne adopcji dziecka? Jak wygląda kwestia dziedziczenia i alimentów? Potrzebujesz porady prawnika, opisz nam swój problem i zadaj pytania wypełniając formularz poniżej ▼▼▼.
Zapytaj prawnika - porady prawne online
O autorze: Małgorzata Rybarczyk
Radca prawny.
Zapytaj prawnika